Beste Lezer,
Voor één keer maak ik een uitzondering en richt ik mij in het bijzonder tot één lezer, en dat is de heer Fr. De Meester wiens brieven ik hier en daar in krant of tijdschrift terugvind. Met een kwinkslag legt hij vaak de vinger op de wonden van de burger met een kleine beurs.
Beste Fr. De Meester, of mag ik Dikke Freddy zeggen,
Onlangs schreef u een brief aan minister van Sociale Zaken Fr. Vandenbroucke, u had het over zijn interventies t.a.v de ziekenkassen, en dat ze zich zullen moeten heruitvinden. Het meest stoorde u echter de verregaande digitalisering van die dienstverlening en u bood een goedkoop alternatief: de heruitvinding van de gele kleefbriefjes. Dat was goed gevonden, tenminste voor wie zin voor humor heeft. Maar ik had de indruk dat de minister zelf daar allerminst om kon lachten, of was zijn antwoord een vals bericht gemaakt met A.I? Een mens zou het begot niet meer weten.
Hoe dan ook, van gevoel voor humor was geen sprake, integendeel: de minister raadde u aan om dringend werk te maken van “vertrouwd geraken met de digitale wereld.”
Zelf heb ik het ook erg moeilijk met de snelle digitalisering, en dit niet alleen bij de ziekenfondsen. Je hebt een arsenaal aan codes voor alles en nog wat nodig om toegang te hebben tot je eigen hebben en houden. En oh wee indien je één van die codes kwijt of vergeten bent! En misschien leert men nu op school werken met al deze digitale middelen, ik hoop het tenminste, want ik hoor veel spreken over nederlands en wiskunde leren maar weinig over digitalisering.
De vergeten groepen echter zijn wij die geboren zijn in een tijd waarin nog geen sprake was van computers: wij moeten ons door gissen en missen een weg banen in de doolhof van ‘online documenten’. En niet alleen kosten al deze digitale spullen stukken van mensen, indien je er een cursus zou willen voor volgen kost dat ook nog een rib uit je lijf.
En jawel, er zijn allerlei bereidwillige sujetten die via mail of telefoon aanbieden om je te helpen met je bankzaken of de documenten van de overheid enz… Ze willen zelfs aan de deur komen, maar liefst krijgen ze dan ook meteen de code van je bankkaart. Want beste Freddy, indien ik even amicaal mag zijn, ik weet niet of je je luttele centen al kwijt bent geraakt aan phishing? Neen, ik heb het hier niet over vissen, mocht je me verkeerd verstaan, of toch wel: beschouw het als naar je geld vissen. Vandaag nog kreeg ik iemand van een bank aan de lijn die beweerde dat er geld van mijn rekening was afgenomen en dat zij dat kon in orde brengen mits…ja juist: de code…Wij die ooit leerden om de mensheid te vertrouwen en al blij zijn dat we eens een menselijke stem horen aan de telefoon, zijn geneigd daarvoor ons hebben en houden te verkopen. Opgepast dus beste (met permissie) vriend, want van de digitale wereld kan je nog blutter worden.
Maar dat je vraag naar meer menselijkheid in de bureaucratie niet zo uit de lucht gegrepen is, heeft zelfs de overheid begrepen: blijkbaar zou zelfs die via een echt, tastbaar loket moeten bereikbaar blijven. We kunnen enkel maar hopen dat de banken, de ziekenkassen en allerlei diensten deze stelregel volgen en het loket heruitvinden.
Trouwens - nog even van ziekenkassen gesproken: ik denk dat het voor u de hoogste tijd is om de heer Mattias Diependaele via een brief op de rooster te leggen, nu hij zich opwerpt als zieltjeswinner voor de Onafhankelijke Ziekenkas. En ik die dacht dat ‘zieltjes winnen’ iets was uit de tijd van de gele kleefbriefjes…
Zieltjeswinnerij blijkt, digitaal of niet, van alle tijden.
Beste Freddy, laat u niet ontmoedigen door onze politiekers die menen u te moeten terechtwijzen, voor zover ik weet leven we nog altijd in een land van vrije meningsuiting.
Mvg,
Frauke J.