Comment

Ontglipt

daar waar het schuim

ophoudt begint de

golfslag in de wolken

het zilte opspattende

geen en weer gaande

IMG_4083.JPG


lopen op de grillige

lijn waar het zand

voor de voeten ligt

wegglijdt tussen handen

één korrel maakt het licht

uit : Tweeblik, Elvire B. Cleenwerck (2012)/ Foto: Herman Baert

Comment

Comment

Zilt zand

La Plage

waar golven klotsen tegen de klif

 

La Plage

waar de wind het verlangen wurgt

           

La Plage

waar tijdloze meisjes dansen in

witte jurken, draaiende derwisjen

omtollend in de wind wissen ze

voetje na voetje hun sporen in het

            zand

R+WnDsBkRTeQmKulzWqI6A_thumb_182.jpg

 

c.s. Lichtende kamers- Besloten hofjes (2016)/ Foto: Paul Doorenbos

Comment

Comment

Roos

een roos te zijn

in zomers met een korte bloei

tijd verkleurt haar blad maar

diep van binnen blijft een roos een roos

een roos met doornen

donker spoor, broos haar blad

Roos.jpg


c.s. uit Lichtende kamers- Besloten hofjes/ Foto Herman Baert

Comment

Comment

Gedicht in de meimaand

Wit gedicht

Dat je er bent

aarde en lucht

vanzelfsprekend aanwezig

gras op de grond

verdwijnend groen

 

Dat je spreekt

tak in de bomen

vanzelfsprekend geruis

fluisterend blad

vogel verscholen, vis

niet aanspreekbaar

stil

water in de vijver

dan weer verschijnend

opbloemende viburnum

uitdeinend wit in de struik

 

Waar je ook bent

ik weet je aanwezig

adem en zucht

zon op de huid

stof in de poriën

 

Dat op een dag

de viburnum zijn bloem verliest

ontstaat een niet vanzelfsprekende leegte

waarvan de seizoenen verstommen

c.s. uit ‘Woorden om te zeggen en te zwijgen

Comment

Comment

Wie is de god

wie is de god die ik aanroep

            en waarom eigen ik mij hem toe

            de god van veel gedaanten en gewaden

 

            wie is

            de dienaar van het volk

            die leeft op markt en plein

            rust zoekt tussen een kudde schapen

 

            wie is de heremiet verscholen

            in het hooggebergte

            soefi van de stilte

 

            wie is

            de monnik van het dionysische lijden

            die de rots aanraakt waaruit

            een bron ontspringt

 

            wie is

            de machtige

            almachtige

            wrede

            zachtaardige

            god

 

            ja

            wie?

 

 

c.s.

uit Lichtende kamers-Besloten hofjes 2016

Comment

Comment

Tussen hemel en aarde

soms maak ik wonderlijke reizen

al zijn die reizen nooit erg ver.

neem deze benauwende stad vol

wereldburgers tollend om hun eigen as

verschrikte kraaien troepen bijeen

in te nauwe straten en op volle pleinen.

‘overal vreemd overal thuis’ tracht ik

voorbij te trekken, een naamloze passant

die weet hoe zomers bloeien, een te vroeg verdord blad

op meters afstand ziet maar hier te kort schiet

dwalend tussen straat en steeg de hemel zoekt.

soms reis ik in gedachten

de dingen gaan er als vanzelf

wakker worden in een geruststellend

dichtbij waar de knotwilg

steenman in het landschap wordt

hier ben ik weer wie ik was, ooit

maar ook gisteren, vandaag, nu.

uit: Lichtende kamers- Besloten hofjes, 2016 (n.a.l.v. gedichtendag ook verschenen in Meander)

Comment

Gedichtenweek 2019 : Thema Vrijheid

Comment

Gedichtenweek 2019 : Thema Vrijheid

Genade van de dag

elke dag van elke week / vroege en late uren /

zon- en feestdagen / regen en tegenwind /

dezelfde beweging hetzelfde gebaar /

bladeren vegen

 

roerloos staan windstille dagen / boom in de tuin /

storm heftig schudden, beven / alles geven /

blijven staan / de ekster in zijn nest  /

besloten hof van vergiftigde geschenken /

bladeren vegen

bladeren vegen, blijven vegen

 

eten slapen drinken werken /

auto rijden / in de file staan /

liefkozen / kussen / de liefde bedrijven /

wachten / met de seizoenen mee /

 

blad in de kruin zomertijd /

herfst van bladeren ontdaan /

winter de burcht naakt als de dagen /

ontbloot geheim / broos in schade en schande /

lente / verschijnt onverwacht /

 

bladeren vegen/ bladeren vegen

bladeren vegen/ blijven vegen

een leven lang

c.s. uit Lichtende Kamers- besloten hofjes (2016)

Comment

Comment

Nieuwjaarswens 2019

 

PICT00015_2_2.jpeg

Ontheemd

 

‘wisten zij maar hoe zichzelf  te schragen

op zoek naar een huis om  te wonen

een thuis waarin zij  zich inmetselen

het ondraaglijke dragen’

 

het beloofde land brengt 

verzuurde melk verschaalde honing

 

vertel aan de anderen wat je hebt gezien

het waden door grachten, beslijkte handen

oplichtende ogen van grijpgrage monsters

 

de losgebroken hond

de haan kraaide drie maal

 

vertel hoe geruchten zich draadloos

verspreiden op de dunne lijn van

goed               en                      kwaad

 

wees niet bang voor de dwazen zij

koesteren het geheim het mysterie

dat zich als een vast ritueel zal voltrekken

in hoop en in het  licht van een herboren jaar

(c.s. –foto P.Doorenbos)

Comment

Comment

Herfst

de laatste blauwe druiven verglazen

een schaal wordt water

nog voor de uittocht begint

wanneer zij weg zijn

zal niets dezelfde plaats

nog hebben

tenzij

te samenvallend wij

een lichtstreep tussen

herfst en winter

c.s. uit: Lichtende kamers-Besloten hofjes

Comment

Comment

De zee weet het

de zee weet van de kortgeknipte vrouw rood in de avond

spoelt weg wat zij niet verteren kan

gesprokkelde herinneringen op het zand

de zee weet dat wij bang als hazen zijn

eenzame korrels weggeblazen

windhoos in de woestijn

de zee weet van het wandelpad

dat de verkeerde kant op liep

hoe zij daardoor de afspraak miste

of zij al dan niet die laatste woorden sprak

de zee weet dat bang zijn niet het laatste is

dat kracht uit wassend water komt

de storm van morgen

de zee weet hoe zij nu neerzijgt

bij elk altaar dat ze tegenkomt

het hoofd biddend tussen de armen

de zee weet het al meer dan honderd jaar

c.s. uit Woorden om te zeggen en te zwijgen

Comment

Comment

Oktober gedicht

Naakt

 zouden onze ogen

de zon verdragen

blind wordend

bij de herinnering

aan licht?

 

schaduw krimpt

in tot een cirkel

een ronde tafel

in de vlakte

 

schroom weerhoudt

ons aan te zitten, naakt

de oude gewaden zijn afgelegd

de nieuwe niet verweven

 

op de plek tussen duister en licht

ligt onze neergestorte stilte

 

Uit: Tweeblik  Elvire B. Cleenwerck (2012)

Comment

Comment

Kamer

 

Kamer

 

 

            aanbidden en aanbeden worden

            een zwijgen in krijtwit, de

            kamer een lege ruimte

            bodemloos vat waarin je

            je evenwicht verliest

 

 

            de gedachte vasthoudend

            jij ligt hier

            zo dichtbij

            in elk onuitgesproken woord

            jouw zwijgen neerzijgt

            in mijn schoot

 

            c.s. uit Lichtende kamer –Besloten hofjes (2016)

 

           

Comment

Comment

Onder de notelaar

Zomergedachte

de zonde van traagheid sluipt door de zomer

kruipt in het kleefkruid wurgt tergend

langzaam

de bloeiende kamperfoelie

 

hoe wij er naar trachten takken te snoeien

in te hakken op het loverbos

kortwieken, besproeien en

groeien

c.s.

uit: 'Lichtende kamers- Besloten hofjes' c.s. 2016

Comment

Comment

Zomergedicht

Stille zomer

de herinnering hield ons wakker

de gedachte aan de oude kustlijn

de nacht waaide open in de schaduw

van een wapperende vlag

 

we dreven tussen de lading van een vergeeld

verleden, oude brieven in blauw papier

gevleugeld de nooit uitgesproken woorden

zij zijn er met de boot vandoor

schuimschuren het eiland

 

het wachten het ronken van de motor

de regen keerde zich tegen ons

het verloren gewaande woord kwam terug

de vraag bleef wie het ooit uitspreken zou

net als die blik die blik bleef jaargetijde

na jaargetijde in de branding staan

c.s.

uit Woorden om te zeggen en te zwijgen 

Comment

Comment

Lezing Juni gedicht

Lezing

 

ochtend

alleen brood, koffie

en herinnering aan

                                    de litanie van letter voor letter

                                    uitgekleed woord

                                    blijft wit zoals ze is

                                    linnen op linnen

                                    huid op huid

liggen in het spoor van de nacht

                                    tussen lijnen

                                    uitmondend in een wissel

                                    ---waar is die veilige plek

 

                                    de boot die alweer niet uitvaart

                                    zich verschuilt in een

                                    onwezenlijke droom

                                    waarin alleen wij nog…en

                                    de contouren van lippen

 

ochtend

de eerste en de tweede huid

jij leest mij, ik lees jou

 

c.s.   uit Lichtende kamers- Besloten hofjes 2016

Comment

Comment

Mei gedicht

Een ander landschap

 

zie lente ligt in de besloten hofjes

paarse viooltjes wilde rozen aan de struik

brede stroken groen daartussen

borders meiklokjes vlijtige liesjes

hier en daar een tuinkabouter, een molentje dat wiekt

 

is het de oude knotwilg in mij

die verlangt naar winterhout

de gele brem verdraagt

ingroeiend uitgroeien van een splijtzwam

tweespalt in een honkige stronk?

daar heeft ooit een sneeuwuil nest gemaakt

dit plekje moet je koesteren

 

altijd maar snoeien toch nieuwe scheuten

wilgentenen waterloten lover in het groen

dat verten verder maakt uitzicht breder

schotse scheve stam in nonchalante dreven

zo sta je langs de weg als een titan, totempaal

bewegingloze oude knot bewaakt verbrande bruggen

 

c.s.

uit Tweeblik,  Elvire B.Cleenwerck , Uitg. Het Beleefde Genot, Zedelgem 2010

Comment

Comment

Lente gedicht in april

TIJD

de heilige boom onterft zichzelf

holt langzaam uit

het blad zuigt moeizaam sap

uit de stervende takken

in het vroegste witte licht

talmen de vogels

of er nog tijd is

om een nest te maken

 

c.s. uit Lichtende kamers -Besloten hofjes (2016)

Comment

Comment

Wereldpoëziedag 21 maart 2018

 

Leven

 

er was een jaar

- noem het een dood jaar-

waarin alles verloren ging

ook de witte wade

te vroeg gesloten poorten

lanen liepen onherroepelijk leeg

woorden werden verloren

gelegd of begraven

 

er was een jaar

- noem het een licht jaar-

er groeiden nieuwe zinnen

de liefde bloeide wanneer

gedachten uit het wonderlijke

niets geboren werden

in een dood jaar

c.s uit Lichtende kamers- Beslotenhofjes 2016

 

Comment

Comment

Gedichtendag 25 januari 2018

Licht

glashelder begint de dag

klaar als water

je kunt door de takken kijken

in de huivering van de wind

die ruimte schept

 

zal er genoeg leegte zijn

genoeg niets om iets te maken

 

ik voel me vederlicht

straks geef ik al mijn

takken bloot

 

c.s.2017

 

Comment

Hommage aan Gilbert Degryse (17/08/46 - 05/04/17)

Comment

Hommage aan Gilbert Degryse (17/08/46 - 05/04/17)

Pluizenbollen

Aanraakbaar dichbij, wit op groen
liggen ze, drie op een rij
de wind speelt in hun haarkrans
je ziet me wel, je ziet me niet
je ziet me wel, je ziet me niet
meer
in de fragiele illusie
van zachte dons.

*Pluizenbollen
dit werk werd gemaakt door Gilbert Degryse voor de Kruidtuintentoonstelling 2016

Comment