Beste Lezer,
Een tijd geleden keek ik naar een populair programma waarin een kleine proef gedaan werd bij het wassen van wasgoed op lage temperaturen. Twee jonge dames hielden daar een vlotte babbel over. Toen het wasgoed uit de trommel kwam riep één van de dames: bweuk, het riekt naar de bomma. Het was wel duidelijk dat het wasgoed geen fris lavendelgeurtje had maar muf of duf, vul zelf maar in, rook.
Ik viel bijna van mijn stoel, want in tijden van woke, waarin je geacht wordt je woorden te wikken en te wegen, viel daar weer eens het ‘b-woord’. De was rook niet naar baby’s, niet naar pubers, jonge dames en zelfs niet naar de bompa’s maar naar ‘de bomma’. En nog geen week later hoorde ik, en nog wel op dezelfde zender, het ‘b- woord’ opnieuw, deze keer in een wat lacherige, betuttelend sfeertje: iets in de richting van “zeg wat denk je wel, ik ben u bomma niet hoor”.
Onlangs uitte ik mijn verontwaardiging daarover in een groepje oudere vrienden en vriendinnen. De mannen grinnikten en vonden dat ik daar niet zo zwaar moest aan tillen, je stapt nu eenmaal makkelijker over flauwe grappen heen wanneer het jou niet aangaat, dacht ik.
Lachen met de ander, ook al is het je generatiegenoot, is makkelijker dan lachen met jezelf. De vrouwen daarentegen deelden mijn verontwaardiging en vonden het alweer een bijzonder denigrerende manier om met de oudere en, alweer, de vrouw om te gaan. En wat denk jij, lezer?
Op zich lijkt er niets mis met het ‘b-woord’: het komt uit het Antwerpse, en duidt de grootmoeder aan? Zijn er niet tal van zulke woorden ? Ik denk aan mémé, meetje, oma, grootje, bobonne, omie, nona, moesje, mutti, maraine…. tal van oude en recentere benamingen.
Het probleem ligt in de context waarin het ‘b-woord’ meestal gebruikt wordt. De ouderdom wordt in een weinig fraai daglicht geplaatst, en opnieuw is het ‘de vrouw’, deze keer de oudere, die daar symbool voor staat..
Het ‘b-woord’ ruikt dan, volgens mij, naar ouderdomsdiscriminatie en seksisme, en wat mij betreft hangt daar een stevige geur aan.
Mvg
Frauke J.
Foto Herman Baert