VERDICHTEN
een huis op een hoek wordt gesloopt
in een wolk van steenstof en puin
donderen jaren naar beneden
op de berg loopt een klooster leeg
bomen in de tuin worden gerooid
de oude reuzen vallen één na één
gelaten wacht de gehavende
groene long op balsem voor de wonden
zij ziet putten in de grond
een uitgegraven verleden met dode takken
zij ziet stenen waarin geleefde jaren liggen
verwonde eilanden zonder teken van leven
zij ziet een beeldenstorm, vermolmd hout
verdwenen bakens in de stad van weleer
een nieuw heden wacht
‘Soms maak ik wonderlijke reizen’ c.s. Uitgeverij Fluxenberg/ Foto: Herman Baert