Viewing entries in
asielzoekers

Comment

Frauke Jemandbrief 182: Hier spreekt men Nederlands

Beste Lezer,

 

Op één van de warme dagen vond ik een schaduwplekje onder de bomen in het parkje tegenover mijn huis. Ongewild was ik getuige van een gesprek tussen een groep meisjes die, na hun examens, uitgelaten de koelte opzochten.“Wauw, wat zie jij er cool uit in je skinny jeans”, zei het ene meisje tegen het andere. “Heb je nog tijd gehad om te shoppen tijdens de examens? Hoe was jouw examen trouwens, mijn mondeling was gewoon awkward.”

En het gesprek ging verder: ”Ik ben echt niet happy want al mijn vragen kwamen uit de pages van de online lessen.”

Ik moest in stilte gniffelen en vroeg me af of deze jongelui het examen Nederlands achter de rug hadden. Je moet weten dat in mijn kindertijd het leerrijkste TV moment van de dag ‘Hier spreekt men Nederlands’ heette. In dat korte, krachtige programma werden ons de juiste woorden uit de Nederlandse taal bijgebracht. Zo was het woord ‘sacoche’ nog een echte taalzonde, en werd duidelijk gemaakt dat we handtas dienden te zeggen. Met de nodige houterige humor kregen we zwart op wit correcte woorden voorgeschoteld, en grijs zat er niet tussen. Nu heb je nog ruime keuze en kan een handtas ook een tote bag, shopper of clutch zijn. Net zoals je naast skinny ook baggy jeans kunt dragen. De Nederlandse taal is vandaag doorspekt met Engelse woorden. Toevallig beluisterde ik een gesprek tussen jongeren, maar die Engelse woorden zijn alomtegenwoordig: sla de krant open, beluister een interview en je komt woorden tegen als : “In dit warme weer is het beter in slow motion te gaan“, en vooral “Keep calm tijdens je examens”, en “We moeten meer mindful denken”. Vandaag nog in de krant werd er over het “life circle” effect gesproken en wanneer het over gevoelens gaat kunnen deze lowkey of highkey zijn. En zelf zondig ik ook, want af en toe stuur ik ‘good vibes’ naar iemand.

We spelen niet langer een spel maar een game, een boek dat vlot leest wordt algauw een pageturner genoemd en is er iets mis met je computer dan kan het aan je screen liggen of misschien kun je niet langer iets downloaden en moet je het callcenter bellen.

Foto: Herman Baert

Beste lezer, wellicht heb ik niet langer de juiste skills om dit allemaal te verstaan, misschien moeten we het daarover eens hebben in een face to face gesprek.

Ik geef toe dat er ook bij mij af en toe wat taalverwarring bestaat: hoe moet dit dan zijn voor wie het Nederlands pas leert of voor wie het een tweede taal is?.

En we kunnen niet beweren dat er niet gehamerd wordt op Nederlands leren in het onderwijs en dat de lat hoger moet, ook bij de toekomstige leraren die straks een taalexamen moeten afleggen. Ik heb al een goede schiftingsvraag: ‘Leg het verschil uit tussen content maken en content zijn.’

Om het ietsje ingewikkelder te maken zijn er ook nog de straattaal, de jongerentaal en de sms-taal: wat is het problem, bro?

Ik weet dat velen onder u nu denken: chatGPT (geen Nederlandse vertaling!) zal het wel oplossen. Laten we het bij artificiële intelligentie houden? Of zullen we dan toch maar ons lui verstand activeren en het kaf van het koren scheiden of the wheat from the chaff?

 

Mvg

Frauke J.

Comment

Comment

Fraukebrief 74: Fraukebrieven in coronatijd: Welles-nietes op vakantie?

Beste Lezer,

 Waar ik op vakantie ga vraagt u zich misschien af. Wel, het is klaar en duidelijk: ik ga naar ‘Nieverans’. Dat zeiden we destijds wanneer je gewoon thuisbleef. En meestal voegden we er aan toe: ‘Het kan daar ook schoon zijn’. Reken maar!

Vandaag worden halve nieuwsuitzendingen besteed aan waarheen gereisd mag worden. Liefst wordt er nog wat drama rond gemaakt zoals : ‘Ja kijker, we snakken allemaal naar vakantie…’ En dan komt het: eerst  kunnen we niet snel genoeg weg zijn vervolgens de vraag: gaan we wel terug geraken en hoe? Veel vragen om duidelijkheid en om zekerheid. ‘Mogen we naar buiten, en naar welk buiten?’. Het lijkt of het gezond verstand ook met vakantie is.

Om eerlijk te zijn: het vakantiegedoe werkt me danig op de zenuwen.

Het nieuws van de dag is de kustdrukte en de gekleurde regio’s in het buitenland alsof er geen oorlogen meer zijn, geen vluchtelingen…. Maar vooral erger ik me aan het feit dat mensen, journalisten, nog altijd niet door hebben dat we met iets ongekends, iets ongezien te maken hebben. Dat het je niet vooruit helpt om te willen dat alles zo snel mogelijk weer is zoals voorheen. Je kunt de nieuwe situatie niet afdwingen, niet naar je hand zetten, hoezeer je dat ook, om allerlei redenen, zou willen.

Bedenk even het volgende, lezer: je hebt net te horen gekregen dat je een levensbedreigende kanker hebt. Het nieuws is zo groot dat je het eigenlijk niet kunt bevatten. Bovendien zegt de dokter : ‘We kunnen dit nog proberen of dat, maar we zijn niet zeker of het werkt’. Je eerste reactie is er wellicht één van onbegrip: ‘Waarom ik?’ en ‘Ik heb zoveel plannen’. Je tweede reactie: ‘Ik zoek een weg om zo gauw mogelijk terug mijn normale leven te leiden’. De derde reactie: ‘Ik zoek koortsachtig naar een tovermiddel om te genezen’. Tenslotte dringt stilaan de waarheid tot je door: dat er iets ernstigs aan de hand is, en dat je het in de ogen moet durven kijken. Plots is de geplande wandeling in de bergen van ondergeschikt belang, je plannen schuiven op de lange baan. Je kop in het zand steken hou je niet langer vol, want je gezondheid en welzijn en dat van je familie gaan voor. Je volgt gedwee het advies van de dokters om zo lang mogelijk het goede leven te behouden, ook al kost dat je behoorlijk wat moeite.

In dit voorbeeld gaat het over de gezondheid van één persoon, in het geval van de pandemie gaat het over de gezondheid van de gehele mensheid.

Hoeveel doden nog vooraleer het doordringt dat de wereldgezondheid op het spel staat. Ook hier is het een kwestie van offers brengen. Het is in het belang van ons allemaal dat deze pandemie zo snel mogelijk wordt bedwongen. Dat is goed voor ons levensbehoud, goed voor ons welbevinden, op langere termijn goed voor de wereldeconomie en voor de natuur. Alle kleine en grote pleziertjes zijn daar voorlopig ondergeschikt aan. Misschien mag een nieuwsuitzending zo eens beginnen.

‘Nieverans’ is trouwens de ideale plek om daar, bij een goed glas wijn, over na te denken.

 

Mvg (van aan mijn voordeur)

 

Frauke J.

 

Comment