Stille zomer

de herinnering hield ons wakker

de gedachte aan de oude kustlijn

de nacht waaide open in de schaduw

van een wapperende vlag

 

we dreven tussen de lading van een vergeeld

verleden, oude brieven in blauw papier

gevleugeld de nooit uitgesproken woorden

zij zijn er met de boot vandoor

schuimschuren het eiland

 

het wachten het ronken van de motor

de regen keerde zich tegen ons

het verloren gewaande woord kwam terug

de vraag bleef wie het ooit uitspreken zou

net als die blik die blik bleef jaargetijde

na jaargetijde in de branding staan

c.s.

uit Woorden om te zeggen en te zwijgen 

Comment